Ad Marciam de consolatione

Elocutione modesta, sobria et profunde humana, Ad Marciam de consolatione Senecae adlocutio aeternum documentum de interiore fortitudine et aequilibrio animae lectori praebet. Non est tantum luctuosum opus, sed etiam moralis methodus ad res aduersas dignitate, claritate et tranquillitate superandas, cuius disciplina in nostra aetate manet.

Hic textus, ad Marciam post filium mortuum missus, de dolore, luctu et perditione cogitat, non ad ea neganda, sed ad ea per rationem intelligenda. Ita nos auctor inuitat ut fragilitatem condicionis humanae accipiamus, admonens necessitatem mortis et uirtuose uiuendi officium.

Lucius Annaeus Seneca (ca. 4 a.C.- 65 p.C.) Hispanus Cordubae natus, philosophus stoicus, scriptor, orator et politicus Romanus fuit. Romae instructus, praeclara rethorica et tandem amplissimus ex auctoribus grauissimis cogitationis stoicae factus est. Cum tutor et consiliarius in imperiali familia esset, tamen a Nerone insimulatus est coiniurationis ad eundem imperatorem occidendum. Senecae opera philosophicos tractatus, morales epistulas et tragoedias comprehendit, in quibus uirtus, mors, ira, fatum et beatitudinis inquisitio inter alia explorantur.